Centurionowie i kohorty: X fakty o armii rzymskiej

tylko mężczyźni w wieku od 20 lat i powyżej mogli wstąpić do armii i musieli służyć co najmniej 25 lat, zanim pozwolono im przejść na emeryturę.

Starożytny Rzym był jedną z największych cywilizacji w historii. Od swoich narodzin w VIII wieku pne, wzrosła z małej osady na Półwyspie włoskim w jednym z największych imperiów w starożytnym świecie.

jednym z bardziej fascynujących elementów starożytnego Rzymu była jego potężna armia, która była znana jako niezwykle zdyscyplinowana, silna, wykwalifikowana i wysoce wydajna.

ich chwała rozprzestrzeniła się na powierzchni ziemi, gdy dokonywali podbojów wokół Morza Śródziemnego i poza nim. Od Atlantyku po Arabię, od Renu i Dunaju po wybrzeże Afryki Północnej, armia starożytnego Rzymu stała się kręgosłupem Cesarstwa Rzymskiego.

dzisiaj ujawniamy kilka ciekawych rzeczy na temat tego historycznego stroju wojskowego.

Legion VI Ferrata, the
Legion VI Ferrata, „żelazne okręty” maszerują naprzód w ramach przygotowań do walki, na arenie w ramach występu

Poniżej znajduje się dziesięć rzeczy, które prawdopodobnie powinieneś wiedzieć:

  1. Dziesiątkowanie

w miarę jak Rzym rozrastał się, jego wrogowie również Rosli. Chociaż Rzym był stale zagrożony najazdami barbarzyńców, musiał również obawiać się wewnętrznego rozpadu.

Rzymskie wojsko było ściśle zdyscyplinowane, ponieważ mocarstwa wiedziały, że taka siła jest niezbędna, jeśli Rzym ma trwać długo. Przypadki buntu, dezercji i niesubordynacji były rozpatrywane przez najcięższe środki karne.

jedna z takich miar nazywała się decimatio, co oznaczało ” usunięcie dziesiątki.”Przetłumaczona bezpośrednio na angielski jako” dziesiątkowanie”, kara ta była pragmatycznym posunięciem w kierunku zrównoważenia potrzeby karania przestępstw kapitałowych i realiów kontrolowania bardzo dużych grup przestępców.

armia rzymska składa się z legionów, które są dalej podzielone na kohorty. Dziesięć kohort tworzy legion, a w kohorcie jest około 480 żołnierzy.

przykład zdziesiątkowania, Rzymska kara wojskowa, w której co dziesiąty człowiek poniesie śmierć
przykład zdziesiątkowania, Rzymska kara wojskowa, w której co dziesiąty człowiek poniesie śmierć

gdy przestępstwo zostało zgłoszone w kohorcie, ludzie ci zostali podzieleni na grupy po dziesięciu. Każda grupa losowała dużo, a ktokolwiek przypadł los, był stracony-przez pozostałych dziewięciu mężczyzn w jego grupie. Takie ofiary były wykonywane przez pchnięcie nożem, ukamienowanie lub clubbing.

reszta żołnierzy zostałaby wówczas na kilka dni pozbawiona Standardowej rzymskiej diety wojskowej. Karmiono je jęczmieniem zamiast pszenicą i wysyłano na biwak poza obóz.

Imperialni rzymscy legioniści w zwartej formacji, relief z Glanum, rzymskiego miasta na terenie dzisiejszej południowej Francji, które było zamieszkane od 27 pne do 260 AD (kiedy to zostało zrabowane przez najeźdźców Alemanni).Fot. Rama CC BY-SA 2.0
Imperialni rzymscy legioniści w zwartej formacji, relief z Glanum, rzymskiego miasta na terenie dzisiejszej południowej Francji, które było zamieszkane od 27 pne do 260 AD (kiedy to zostało zrabowane przez najeźdźców Alemanni).Fot. Rama CC BY-SA 2.0

  1. Hełm Rzymski

Rzymski hełm nazywany był galeą i miał dwa cele: ochronę i identyfikację.

kaski zwykle były wyposażone w ochraniacze policzkowe i były grubsze w miejscach najbardziej narażonych na trafienie.

hełmy noszone przez legionistów i centurionów miały grzbiety wykonane z pióropuszy końskich włosów, które były zwykle farbowane na Czerwono. Z wyraźnym charakterem ich hełmów łatwo było zidentyfikować tych mężczyzn w trakcie bitwy.

niektórzy historycy starożytni, tacy jak Polibiusz, twierdzą, że hełm noszony przez rzymskich żołnierzy miał do niego funkcję psychologiczną. W swojej książce „historie Polibiusza” powiedział, że hełmy były ozdobione „kręgiem piór”, który sprawiał, że żołnierz wydawał się dwa razy wyższy niż w rzeczywistości.

wojownik ze śliwkowym hełmem Galea
wojownik ze śliwkowym hełmem Galea
  1. struktura i Organizacja Wojskowa Rzymu

armia rzymska jest jedną z najbardziej zorganizowanych instytucji wojskowych w historii. Jedną z jego bardzo interesujących cech jest jego konfiguracja strukturalna. Szacuje się, że w pewnym momencie armia rzymska składała się z około 375 000 ludzi, jeśli wziąć pod uwagę tylko oddziały legionowe i pomocnicze.

ci ludzie byli zorganizowani w legiony, kohorty, stulecia i kontubernie.

contubernium stanowiło najmniejszą jednostkę armii rzymskiej. Składała się z ośmiu mężczyzn, którzy walczyli, obozowali i pracowali razem.

jednym z najsłynniejszych rzymskich oblężeń był celtyberski Twierdza Numantia w obecnej północno-środkowej Hiszpanii przez Scipio Aemilianus w 133 pne
jednym z najsłynniejszych rzymskich oblężeń był celtyberski Twierdza Numantia w obecnej północno-środkowej Hiszpanii przez Scipio Aemilianus w 133 pne

A kolekcja dziesięciu contuberniums składa się z wieku. Każde stulecie było prowadzone przez setnika.

około sześciu stuleci utworzyłoby wówczas kohortę, która również zwykle łączyłaby się w grupy po dziesięć, tworząc oddzielne legiony. Żołnierze ci byli znani jako legioniści i byli na czele legatów. Legaci ci byli odpowiedzialni za utrzymanie wszelkich form dyscypliny i dostosowania się do standardów armii rzymskiej.

żołnierze starożytnej armii rzymskiej wahali się od konnych łuczników po ciężkich piechurów. Towarzyszyła im także kawaleria.

 rekonstrukcja historyczna w stroju rzymskiego centuriona.Fot. Luc Viatour CC BY-SA 3.0
rekonstrukcja historyczna w stroju rzymskiego centuriona.Foto: Luc Viatour CC BY-SA 3.0
  1. system rekrutacji

armia rzymska składała się głównie z legionistów i pomocników.

na początku w Rzymie obowiązywała coroczna opłata, która wymagała od obywateli służby w wojsku. Wraz z rozszerzeniem Terytorium Rzymu armia stawała się bardziej profesjonalna i zarabiała. Ostatecznie obywatele rzymscy nie byli już jedynymi w armii rzymskiej.

zasadniczo jednostki piechoty Obywatelskiej były określane jako legiony, podczas gdy osoby niebędące obywatelami w armii były określane jako auxilia.

tylko mężczyźni w wieku od 20 lat i powyżej mogli wstąpić do wojska i musieli służyć co najmniej 25 lat, zanim pozwolono im przejść na emeryturę.

Rzymska piechota pomocnicza przekraczająca rzekę, prawdopodobnie Dunaj, na moście pontonowym podczas wojen Daciańskich cesarza Trajana (AD 101-106). Można je odróżnić owalną tarczą (clipeus), w którą były wyposażone, w przeciwieństwie do prostokątnego scutum noszonego przez legionistów. Panel z kolumny Trajana w Rzymie.Zdjęcie: CristianChirita CC BY-SA 3.0
Rzymska piechota pomocnicza przekraczająca rzekę, prawdopodobnie Dunaj, na moście pontonowym podczas wojen Daciańskich cesarza Trajana (AD 101-106). Można je odróżnić owalną tarczą (clipeus), w którą były wyposażone, w przeciwieństwie do prostokątnego scutum noszonego przez legionistów. Panel z kolumny Trajana w Rzymie.Zdjęcie: CristianChirita CC BY-SA 3.0
  1. Fetysze

fetysze byli grupą kapłanów rzymskich, którzy odgrywali znaczącą rolę w stosunkach międzynarodowych Rzymu. Były one wykorzystywane głównie do wypowiedzenia wojny, a także zakończenia konfliktów za pomocą traktatów.

jednym szczególnym wydarzeniem, o którym mówi się w pierwszej księdze historii Rzymu Tytusa Liwiusza, było działanie Patera Patratusa na granicy terytorium wroga.

gdy Rzym czekał, Patratus udał się aż do granicy, ogłosił swoje zamiary, uzasadnił swoją misję słowami modlitwy do Jowisza, a następnie przekroczył granicę jako znak, że Rzym ma zamiar zdobyć wspomniane terytorium.

był to rytuał wykonywany przez fetyszów, aby zapobiec toczeniu wojny przez Rzym „niesprawiedliwie.”

gdyby wojna miała zostać wypowiedziana jakiemuś narodowi, fetysze udaliby się do granicy wroga i rzucili włócznią na terytorium.

Flamen (250-260 n. e.). Flamen był kapłanem starożytnej religii rzymskiej, który został przydzielony do jednego z piętnastu bóstw z oficjalnymi kultami w czasach Republiki Rzymskiej.
Flamen (250-260 n. e.). Flamen był kapłanem starożytnej religii rzymskiej, który został przydzielony do jednego z piętnastu bóstw z oficjalnymi kultami w czasach Republiki Rzymskiej.

Aby jednak umożliwić kapłanom wykonywanie rytuału, przed świątynią Bellony znajdował się specjalny kawałek ziemi, na którym fetysze rzucali włócznią, jakby była wrzucana na terytorium wroga.

po zakończeniu tego rytuału armia rzymska miała przygotować się do wojny.

https://youtu.be/eN1IML5g34I

  1. Gladius Hispaniensis

standardowy rzymski legionista po reformach Maryjnych był wyposażony w tarczę, Oszczep, Miecz i sztylet.

gladius hispaniensis był bardzo popularnym mieczem używanym przez rzymskich ciężkich piechurów.

według Tytusa Liwiusza (liwy) i Polibiusza armia rzymska przyjęła miecz po napotkaniu celtyberskich najemników używających go w bitwie pod Cannae. Mistrzowskie cięcie i pchnięcie stosowane przez Celtów przypisywano ich krótkim mieczom. Tak więc Rzymianie, jeszcze przed końcem wojen punickich, sami przyjęli Broń.

Rzymski gladius, Typ Pompeji.Zdjęcie: Rama CC BY-SA 3.0
Roman gladius, Typ Pompeji.Fot. Rama CC BY-SA 3.0

słynny polityk i rzymski generał Tytus Manlius Torquatus zdobył swoje nazwisko po zaręczynach z potężnym galijskim żołnierzem w jednym z najsłynniejszych pojedynków Republiki Rzymskiej.

podczas tego spotkania użył gladiusa. Gdy pojedynek się rozpoczął, Manliusz uderzył pod tarczą Galii, śmiertelnie przecinając jego brzuch. Następnie wyjął torc Galii i założył go na własną szyję. Tak powstała nazwa Torquatus.

podczas wojny macedońskiej Macedończycy, według Livy, drżeli, widząc, jak upadają kończyny i głowy tarzają się w ziemi z każdym ciosem gladius hispaniensis.

Titus Manlius Torquatos
Titus Manlius Torquatos
  1. Donativum

samo słowo to reprezentuje jedne z najciemniejszych okresów Cesarstwa Rzymskiego. Przetłumaczone bezpośrednio na „donacyjny” w języku angielskim, było pierwotnie formą płatności przyznawanej Rzymskim legionom, a zwłaszcza Gwardii pretoriańskiej.

Gwardia pretoriańska była elitarną jednostką armii rzymskiej, która służyła jako osobista ochrona cesarzy rzymskich.

wraz z kolosalną ekspansją Rzymu i wzrostem władzy, ciemność powoli wkradła się przez jego moralną obronę. Wewnętrzne napięcia stawały się powszechne, ponieważ prominentni członkowie Imperium starali się zasiadać na fotelu cesarza.

jedynymi ludźmi, którzy mogli stosunkowo łatwo pomóc w usunięciu (lub zamordowaniu) istniejącego cesarza, byli Strażnicy Pretoriańscy.

donacja była łapówką, którą nowo wybrani cesarze dawali Gwardii pretoriańskiej za pomoc w osiągnięciu celu.

wystrój fragment Łuku Triumfalnego 51-52 n. e.: Cesarska Gwardia, pretorianie , przedstawiona na płaskorzeźbie z orłem chwytającym piorun szponami, w nawiązaniu do rzymskiej formy interpretatio graeca Jowisza.Fot. JÄNNICK Jérémy GFDL 1.2
Dekor fragment Łuku Triumfalnego 51-52 AD: Gwardia Cesarska, pretorianie, przedstawiana na płaskorzeźbie z orłem chwytającym piorun szponami, w nawiązaniu do rzymskiej formy interpretatio graeca Jowisza.Foto: JÄNNICK Jérémy GFDL 1.2
  1. Seasons Of War

Rzym był gospodarką opartą na rolnictwie. Zgodnie z rozdziałem V historii Rzymu autorstwa Livy ’ ego, w pierwszych dniach toczono bitwy między wysiewem a żniwami. Ze względu na trudności z przemieszczaniem żołnierzy zimą, jeśli bitwa była nierozstrzygnięta do końca lata, Livy powiedział: „nasi żołnierze muszą czekać przez zimę.”

oznacza to, że rzymscy żołnierze woleli walczyć latem. Kiedy zaczęła się zima, Rzymianie woleli robić inne rzeczy, jak pokazała Livy, która powiedziała: „przyjemność polowania przenosi ludzi przez śnieg i mróz do gór i lasów.”

rzymscy łucznicy (u góry po lewej) w akcji. Zwróć uwagę na stożkowe hełmy, wskazujące na jednostkę syryjską i rekurencyjne łuki. Kolumna Trajana, Rzym
rzymscy łucznicy (u góry po lewej) w akcji. Zwróć uwagę na stożkowe hełmy, wskazujące na jednostkę syryjską i rekurencyjne łuki. Kolumna Trajana, Rzym
  1. Rzymskie Oblężenie

w starożytnych wojnach walka na otwartych polach była normą. Czasami jednak, gdy obrońcy zdecydowali się utrzymać swoje pozycje za silnie ufortyfikowanymi murami swojego miasta, konieczne stało się prowadzenie walk oblężniczych.

gdy armia rzymska nadal przejmowała terytoria, stała się biegła w sztuce walki oblężniczej. Armia wykorzystywała Broń artyleryjską, potężne wieże oblężnicze i umiejętności inżynieryjne w przebijaniu się przez mury wrogów Rzymu.

balista
balista

rzymscy żołnierze byli znani z kontynuowania szturmu na mury miasta tak długo, jak długo trwało, aż mury uległy zniszczeniu. Niektóre oblężenia trwały kilka miesięcy, a nawet lat.

na początku i wieku p. n. e., podczas gdy Rzymianie oblegali miasto Themiscyra, podobno żołnierze wykopali tunele pod miastem w celu przedostania się przez mury.

Roman arrow machine
Roman arrow machine
Rzymskie machiny oblężnicze
rzymskie machiny oblężnicze
  1. Rzymska Kultura Wojskowa

Rzymska kultura militarna została opisana przez brytyjskiego historyka Petera Heather jako ” podobna do Marines, ale znacznie paskudniejsza.”

dyscyplina była zaciekle egzekwowana w wojsku Rzymskim, a szkolenie było szczególnie surowe. Nacisk położono na lojalność i pracę zespołową nad indywidualnymi osiągnięciami w celu związania żołnierzy w skuteczne jednostki bojowe.

Relief scena maszerujących legionistów rzymskich, z kolumny Marka Aureliusza, Rzym, Włochy, II wiek naszej ery.Zdjęcie: Barosaurus Lentus CC BY 3.0
Relief scena maszerujących rzymskich legionistów z kolumny Marka Aureliusza, Rzym, Włochy, II wiek naszej ery.Foto: Barosaurus Lentus CC BY 3.0

przeczytaj inną historię od nas: jak wojna zbudowała Imperium: konflikty zapewniły przyszły wzrost Rzymu

podczas bitew wszyscy ludzie byli uwarunkowani do utrzymania tej samej formacji i unikania szalonych ciosów.

literatura była wysoko cenioną cnotą w armii rzymskiej. W rzeczywistości poziom umiejętności czytania i pisania w wojsku Rzymskim był znacznie wyższy niż w społeczeństwie rzymskim w ogóle.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.