Sztuka i architektura baroku

Peter Paul Rubens: Le debarquement de Marie de Médicis au port de Marseille le 3 November (c. 1622-1625)

Le debarquement de Marie de Médicis au port de Marseille le 3 November (c. 1622-1625)

artysta: Peter Paul Rubens

obraz przedstawia przybycie królowej Francji Marii Medycejskiej, ubranej w olśniewające srebro, w towarzystwie Wielkiej Księżnej Toskanii i księżnej Mantui, gdy wysiadała na czerwonym parapecie. Żołnierz w niebieskim płaszczu wzorzystym ze złota fleur-de-lis, oznaczającego Francję, otwiera ramiona, aby ją powitać. Nad nią mitologiczna skrzydlata postać, przedstawiająca sławę z dwoma trąbami, zwiastuje jej przybycie na ślub z królem Henrykiem IV. przekątna czerwonego parapetu, która rozciąga się od Złotego dziobu statku, tworzy poczucie ruchu, a także dzieli obraz na dwa różne światy; elegancki i wyrafinowany świat szlachetności powyżej i klasyczna scena mitologiczna poniżej. Trzy Greckie Naiady, boginie morza, które zapewniały bezpieczne rejsy, wypełniają dolną ramę. Po lewej stronie Neptun z siwą brodą wyciąga rękę, aby uspokoić morze, podczas gdy obok niego Bóg Fortuna opiera się o Łódź, sterując nią. Te mitologiczne postacie nadają uroku i alegorycznego znaczenia przybyciu królowej, ale jednocześnie trzy nagie Naiady przyćmiają wydarzenie swoją dynamiczną zmysłowością.
mistrzowskie kompozycje Rubensa, które łączyły bogactwo historii i alegorii z przedstawieniami charakterystycznych momentów w scenach wizualnej żywiołowości, były bardzo pożądane przez szlachtę. Nieskazitelna zmysłowość jego pełnych figur kobiecych aktów była również innowacyjna i tak charakterystyczna, że nadal są nazywane ” Rubenesques.”Jak napisał krytyk sztuki Mark Hudson,” sprowadził do Północnej Europy proto-barokowe malarstwo Tycjana i Michała Anioła oraz surowy realizm Caravaggia, łącząc je w fizycznie gigantyczną, zmysłowo przeciążoną, triumfalnie katolicką sztukę.”
był to jeden z 24 obrazów zamówionych przez Marie De’ Medici w 1621 roku, po zabójstwie jej męża Henryka IV, aby stworzyć cykl uwieczniający jej życie. Mogła również być motywowana do przedstawienia swojej prawowitej pozycji, ponieważ napięcia między frakcjami rządzącymi we Francji a” obcą ” królową doprowadziły do jej wygnania z dworu w 1617 roku. Rubens, najsłynniejszy malarz w Północnej Europie, został przyciągnięty do komisji, która dała mu pozwolenie na zgłębienie tematu świeckiego, o którym mógł informować alegorycznymi i mitologicznymi zabiegami. Historyk sztuki Roger Avermaete napisał o tym dziele: „otoczył ją takim bogactwem dodatków, że w każdej chwili była bardzo blisko zepchnięta na dalszy plan. Rozważmy na przykład zejście na ląd w Marsylii, gdzie każdy ma oczy tylko na zmysłowe Naiady, na niekorzyść królowej, którą Francja przyjmuje z otwartymi ramionami.”
prace Rubena wywarły wpływ na takich artystów jak Velázquez i poinformowały kolejnych artystów rokokowych, w tym Antoine ’ a Watteau i Francois Bouchera. Wywarł także wpływ na Eugène 'a Delacroix, Paula Cézanne’ a i Pabla Picassa. Choć mniej znane, jego pejzaże wpłynęły również na J. M. W. Turnera, Johna Constable ’ a i Thomasa Gainsborough. Jak pisał Mark Hudson: „od Rembrandta, Watteau i Delacroix po Cézanne’ a i Picassa, rubenowska wrażliwość biegnie mocno i głęboko przez zachodnią sztukę.”

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.